ตอนที่ 22 สองอริยะเสด็จมาด้วยตนเอง

ไป๋หลี่พยักหน้ารับคำ ทว่าในใจกลับผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา

ไม่ว่าจะเป็นพวกทงเทียนหรือพวกอวิ๋นเซียวล้วนมองภาพรวมทั้งหมดจากที่สูงยิ่ง สูงเกินไป ไกลเกินไป สิ่งที่ดำเนินคือมหามรรค ทว่าชาติภพก่อนเขาเคยเป็นมนุษย์ ย่อมเข้าใจใจมนุษย์มากกว่า จึงเริ่มลงมือจากจุดที่ละเอียดอ่อน สิ่งที่ดำเนินจึงเป็นมรรคเล็ก

มหามรรคมีผลประโยชน์ของมหามรรค มรรคเล็กก็มีความวิเศษของมรรคเล็กเช่นกัน

ณ ตำหนักหยกสุญตา หยวนสื่อเทียนจุนนั่งสำรวมอยู่บนแท่นเมฆ เมื่อเห็นศิษย์สังกัดสำนักล้วนถูกขังอยู่ในภายในค่ายกลแม่น้ำเหลืองเก้าโค้งก็อดมิได้ที่จะถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง

เฮ้อ ท้ายที่สุดก็เป็นคนสังกัดสำนักลัทธิฉ่านของเขาที่มีทักษะด้อยกว่าผู้อื่น ยังคงมิอาจเลี่ยงการลงมายังโลกมนุษย์สักเที่ยวนี้ได้

"ช่างเถอะๆ ทั้งหมดล้วนเพื่อมหาภารกิจแห่งมรรคเซียน!"

กล่าวจบก็ให้กุมารไป๋เหอขับราชรถเก้ามังกรจมกลิ่น มุ่งหน้าไปยังซีฉี