เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เจ้าแม่สามเซียวนั่งสำรวมอยู่บนสัตว์พาหนะ ร้องตะโกนเสียงดังไปยังค่ายใหญ่ซีฉี
"ให้เจียงจื่อหยาจงออกมาพบข้า!"
ครู่ใหญ่ เจียงจื่อหยาจึงขี่สัตว์สี่ไม่เหมือนออกจากค่ายใหญ่ ประสานมือคารวะคนทั้งสามพลางกล่าว
"คารวะสหายเต๋าทั้งสาม"
อวิ๋นเซียวกล่าว
"เจียงจื่อหยา พวกข้าสามพี่น้องพำนักอยู่ ณ ถ้ำสามเซียนบนเกาะเซียนสาม แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยก้าวก่ายถูกผิดในโลกมนุษย์ ลัทธิฉ่านของพวกเจ้าสมคบกับคนนอกสังหารจ้าวกงหมิงพี่ชายของข้า พวกข้าจึงต้องลงจากเขามาเพื่อเก็บรวบรวมกระดูกศพให้พี่ชาย และตามหาลู่ยาเพื่อเอาผิด
เพียงเพราะเจ้าถือราชโองการแห่งตำหนักหยกสุญตา ข้าจึงมิได้ถือสาหาความ ใครจะคาดคิดว่าเจ้ากลับกล้าลอบลงมือ ทำร้ายน้องสาวของข้า ทั้งยังคิดหมายจะใช้แส้เฆี่ยนเทพทำร้ายข้า แม้จะทีปังกรก็ยังมิกล้าหยามเกียรติพวกข้าพี่น้องถึงเพียงนี้