ตอนที่ 314 การเดินทางต่างโลก (8)

ยามค่ำคืนอันเงียบสงัด เซี่ยซือฉีและจ้านหนานเทียนแบกหลัวเซินเดินออกจากโรงแรม

เวลานี้บนถนนนอกจากพวกที่ดื่มสุราแล้วยังคงเดินเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอก โดยพื้นฐานแล้วก็แทบไม่มีอะไรกันคนเดินเท้าเลย

จ้านหนานเทียนอาศัยความทรงจำเมื่อตอนกลางวัน ทั้งสองคนเดินดุ่ม ๆ ไปจนถึงตรอกแห่งหนึ่งใกล้กับบ่อนพนัน ถึงได้วางหลัวเซินที่อยู่บนตัวลงบนพื้นแล้วเคาะปลุกให้ตื่น

“เฮ้ อย่ามัวแต่นอน ถึงที่แล้ว”

หลัวเซินลืมตาทั้งสองข้างขึ้น ยื่นมือไปลูบคอตัวเองทันที “พวกนายลงมือโหดเกินไปแล้ว เบามือลงหน่อยไม่ได้หรือไง คอฉันแทบจะหักอยู่แล้ว!”

จ้านหนานเทียนแค่นเสียงหึ “ไม่ฆ่าแกตายก็จุดธูปไหว้พระขอบคุณได้แล้ว!”