กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
วันรุ่งขึ้น หลินซวงรีบไปติดต่อกองทัพของที่นี่แต่เช้า กู้ซือหานรู้สึกเจ็บใจตัวเองจริง ๆ ที่เมื่อวานดื่มมากเกินไป จนพลาดเรื่องสำคัญขนาดนี้
“พวกเราก็ดื่มเหล้าขาวเหมือนกันแท้ ๆ ทำไมพวกเธอสามคนถึงไม่เป็นอะไรกันเลย มีแค่ฉันคนเดียวที่เมาเละเทะจนไม่รู้เรื่องรู้ราวแบบนี้”
“หลินซวง เธอคงไม่ได้วางยาฉันหรอกนะ”
หลินซวงมองเขาด้วยสายตาราวกับมองคนโง่พลางเอ่ยขึ้น “ฉันไม่ได้สนใจนายเสียหน่อย จะวางยานายไปทำไมกัน”
“ว่าง ๆ ก็อ่านนิยายไร้สาระพวกนั้นให้น้อยลงหน่อยเถอะ ดูสติปัญญาของนายสิ รู้สึกว่าช่วงนี้จะถูกดึงให้ต่ำลงไปเยอะเลยนะ จุ๊ จุ๊”
สีหน้าของกู้ซือหานพลันมืดทะมึน “ฉันไม่เคยอ่านของพรรค์นั้น อย่ามาใส่ร้ายฉันนะ!”