กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่ซวง มีหมาด้วย ไม่ใช่น้อย ๆ เลย!” ยุคสมัยนี้บ้านไหนเลี้ยงหมาได้สักตัวสองตัวก็นับว่าเป็นคนมีเงินแล้ว
บ้านนี้เลี้ยงหมาไว้เยอะขนาดนี้ มองปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป
“ชู่ ทุกคนอย่าส่งเสียง พวกเธอรออยู่ตรงนี้ก่อนสักครู่ ฉันจะไปดูคนเดียว”
หลี่เวยฟังแล้วคิดว่า หมาพวกนั้นต้องจับกลิ่นอายของพวกเธอได้แน่ ไม่อย่างนั้นคงไม่เห่ารุนแรงขนาดนี้
“งั้นท่านระวังตัวด้วย พวกเรารอคุณอยู่ตรงนี้”
หลินซวงพยักหน้า “ฉันไปเร็วกลับเร็ว”
มองแผ่นหลังของหลินซวงที่ผละไปอย่างรวดเร็ว กวนเสี่ยวเสี่ยวรู้สึกอิจฉาเป็นอย่างยิ่ง
“พวกเราเมื่อไหร่ถึงจะมีฝีมือการต่อสู้อย่างพี่ซวงบ้างนะ เร็วเหลือเกินจริง ๆ”