กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉินเสวี่ยเอ๋อร์ร้องไห้มาหลายวัน ทว่ายามนี้อารมณ์ยังไม่ฟื้นคืนกลับมา ฟังคนอื่นพูดคุยก็ใจลอย เป็นสภาพที่ยังก้าวผ่านออกมาไม่ได้โดยสิ้นเชิง
หลีชางกั๋วมองดูว่าที่ลูกเขยที มองดูเมียตัวเองที จึงเอ่ยถอนหายใจว่า “เสี่ยวเฉิน แกดูแลเสี่ยวเซี่ยไปก่อน ฉันจะพาแม่แกไปพักผ่อนก่อน”
หลีเย่เฉินพยักหน้า “ผมเข้าใจแล้ว ท่านดูแลแม่ให้ดีก็พอ ทางนี้ผมจะดูแลเอง”
เมื่อเห็นลูกชายยังคงสุขุม หลีชางกั๋วก็วางใจพาเมียตัวเองออกจากโถงกลางบ้านไป
พอผู้อาวุโสจากไป หลีเย่เฉินก็เอ่ยปากขึ้นอีกครั้งว่า “ซูซู ถ้าเธอยังอารมณ์ไม่ดีก็ไปเดินเล่นที่หลังเขากับเสี่ยวเซี่ยเถอะ คนก็จากไปแล้ว คนที่ยังมีชีวิตอยู่อย่างพวกเราก็ต้องก้าวต่อไป”