กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เซี่ยซือฉีเห็นเธออารมณ์หดหู่ลงกะทันหัน จึงนั่งลงข้างกายเธอพร้อมเอ่ยปลอบว่า “อย่าคิดมากเลย คนเราชั่วชีวิตนี้ไม่ช้าก็เร็วล้วนต้องเผชิญกับเรื่องแบบนี้กันทั้งนั้น”
“ยายท่านรักพวกคุณ ต่อให้พวกเรากลับไปช้า ฉันคิดว่าท่านก็คงไม่ตำหนิพวกคุณหรอก”
“นอนเถอะ นอนสักตื่นก็ถึงที่หมายแล้ว”
หลีซูซูพิงท่อนแขนของชายหนุ่ม ฟังคำปลอบโยนของเขา แล้วผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว
เซี่ยซือฉีเห็นเธอหลับไปแล้วก็ค่อย ๆ วางร่างของเธอลง เมื่อเห็นอีกฝ่ายแม้จะหลับไปแล้วแต่ยังขมวดคิ้วแน่น เขาก็รู้สึกปวดใจอยู่บ้าง
ตั้งแต่ที่ทั้งสองได้พบกันจนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเธอมีท่าทางเศร้าโศกเสียใจถึงเพียงนี้