กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถึงอย่างไรหลีซูซูก็ไม่ใช่เจ้าของร่างเดิม เวลานี้จึงไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกันดีอยู่บ้าง
ยังดีที่ฉินเสวี่ยเอ๋อร์กอดผ้าห่มนวมผืนหนึ่งเดินเข้ามาในตอนนี้
“ลูกชาย นี่แม่เพิ่งทำขึ้นใหม่ เดี๋ยวเวลานอนก็ห่มผืนนี้นะ”
หลีเย่เฉินยิ้มพลางกล่าว “ขอบคุณครับแม่ หลายปีมานี้ท่านลำบากแล้ว ดูสิท่านผอมลงจนจะพอ ๆ กับผมอยู่แล้ว”
“เจ้าเด็กเหลือขอ พูดจาให้มันดี ๆ หน่อย ช่วงนี้ฉันอ้วนขึ้นตั้งเยอะ มื้อเย็นอยากกินอะไรกัน แม่จะไปทำให้”
“แม่ อย่าลำบากเลย ผมกินอะไรกันก็ได้ แม่รีบไปพักผ่อนเถอะ พี่ชายลูกพี่ลูกน้องคนที่สองแต่งงานพวกแม่ก็คงเหนื่อยกันมาทั้งวันแล้ว ผมเองก็ไม่ได้จะไปพรุ่งนี้เสียหน่อย ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้หรอก”