กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อได้ยินเสียงหลีเย่เฉินเอ่ยขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทุกคนในลานบ้านต่างหันขวับไปมองทางประตูบ้านพร้อมเพรียงกัน
โดยเฉพาะฉินเสวี่ยเอ๋อร์ที่ก้าวออกมา เมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ตรงประตู เธอก็รีบสาวเท้าเข้าไปสวมกอดอีกฝ่ายแน่นทันที “ลูกชาย ลูกชายของแม่ แม่คิดถึงนายเหลือเกิน”
หลีเย่เฉินก้มหน้ามองคนที่กอดตนเองไว้แล้วระบายยิ้มอย่างเอาอกเอาใจ “แม่ครับ ฉันกลับมาแล้ว ขอโทษที่ทำให้พวกคุณต้องเป็นห่วง”
ขอบตาของฉินเสวี่ยเอ๋อร์แดงก่ำ “ไม่โทษนายหรอก เป็นพวกเราเองที่ทำให้ลูกต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย รีบเข้ามาข้างในเถอะ ระหว่างทางคงลำบากไม่น้อยเลยใช่ไหม ดูสิ ผอมลงไปตั้งเยอะ”
“แม่ครับ ร่างกายฉันแข็งแรงดีมากเลย แต่ว่าทำไมวันนี้ที่บ้านคนถึงได้เยอะขนาดนี้ล่ะ”