กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในขณะที่คนอื่น ๆ ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง ก็เห็นหลินซวงถือขวานกระโดดลงมาจากต้นไม้ใหญ่ทันที
เจ้าเสือเห็นสายตาของสัตว์สองเท้าที่ไม่เห็นมันอยู่ในสายตา มันก็ส่งเสียงคำรามโฮกออกมาเช่นกัน
หลินซวงแค่นเสียงหึ “ฉันปล่อยให้นายลงเขามาโดยไม่มีเรื่องอะไร ขู่ใครกันฮะ ดูซิว่าวันนี้แม่นี่จะไม่ซัดแกจนไปพบยมราชหรือไง”
“โฮก~!”
“น้องสาว หลินซวงจะไหวไหม นั่นมันพยัคฆ์ใหญ่นะ พวกเราจะไปช่วยกันหน่อยดีไหม”
หลีซูซูส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอก เธอจัดการเองได้คนเดียว ไม่ต้องเป็นห่วงเธอ พวกคุณควรคิดดีกว่าว่าตอนเย็นจะกินเนื้อเสือยังไงให้อร่อย”
“ได้ยินว่าทั่วทั้งตัวของเสือล้วนเป็นของล้ำค่า ดังนั้นพอหลินซวงจัดการฆ่ามันตายแล้ว ตัวนี้ก็จะไม่เอาไปขาย”