กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หวังซือฉีเห็นหานซวี่ไร้ประโยชน์ขนาดนี้ ยอมแพ้ง่าย ๆ แบบนี้ ในใจก็คิดว่าสหายเก๋อหมิงยังดีกว่า
ยังมีหลินซวงคนนั้นที่ใช้ชีวิตสุขสบายขนาดนั้น สักวันหนึ่งเธอจะต้องเหยียบย่ำหล่อนไว้ใต้แทบเท้าให้ได้
เดิมทียังคิดว่าถ้านักเลงปลายแถวในหมู่บ้านกลับมา จะยอมจ่ายเงินสักหน่อยให้พวกเขาลงมือช่วย ผลปรากฏว่าที่รอได้มากลับกลายเป็นอีกฝ่ายสูญหาย เป็นตายร้ายดีอย่างไรไม่รู้ ช่างเป็นพวกไร้ประโยชน์จริง ๆ
จนกระทั่งแตรสัญญาณเลิกงานตอนเที่ยงวันดังขึ้น ทุกคนถึงได้ลากสังขารอันเหนื่อยล้ากลับบ้านไปกินข้าว
หลินซวงมองดูงานทางฝั่งตัวเองที่ทำเสร็จหมดแล้ว จึงบอกกับคนจดแต้มว่าตอนบ่ายจะไม่มา แล้วก็แบกจอบเดินจากไป
คนจดแต้มเห็นเธอยังคงเก่งกาจเหมือนเช่นเคย ก็รู้สึกอิจฉาจนทนไม่ไหว