เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 14 เถ้าถ่านกับแสงริบหรี่
เปลวไฟสีส้มเหลืองที่แผ่ความร้อนแผดเผาเหมือนดาวตกพุ่งชนโลหะเย็นเฉียบในฝ่ามือฉันอย่างแรง!
เวลาในวินาทีนั้นยืดยาวออกไปอย่างไร้ขอบเขต บิดเบี้ยวเสียรูป
ฉันถึงกับมองเห็นลิ้นไฟตะกละเลียเข้าใส่ดินน้ำมันสีเทาที่หุ้มแฟลชไดรฟ์ สารเหนียวหนึบส่งเสียง “ฉ่า ๆ” เบา ๆ ทันที ก่อนจะม้วนงอและไหม้เกรียม ส่งกลิ่นพลาสติกไหม้ฉุนจมูก ตัวเรือนโลหะสีเงินเปลี่ยนสีและหมองคล้ำลงอย่างรวดเร็วเมื่อโดนความร้อนสูง
“ปัง!”
แทบจะในชั่วขณะที่เปลวไฟสัมผัสแฟลชไดรฟ์! เสียงปืนสนั่นหวั่นไหวระเบิดขึ้นในอากาศขมุกขมัวของร้านอินเทอร์เน็ต! กระสุนแหวกอากาศหวีดหวิวเฉียดใบหูฉันไปพร้อมกลิ่นอายแห่งความตาย ก่อนจะพุ่ง “ปุ” เข้าไปฝังแน่นในเคสคอมพิวเตอร์ตรงหน้า!
“อ๊า—!!!”
“ฆ่าคนแล้ว!”
เสียงกรีดร้องสุดขีดด้วยความหวาดกลัวระเบิดขึ้นทั่วร้านอินเทอร์เน็ตทันที! ฝูงชนแตกตื่นราวกับรังแตนถูกเขี่ย โต๊ะเก้าอี้ถูกชนล้ม จอคอมพิวเตอร์ตกกระแทกพื้น เสียงแตกกระจาย เสียงร้องไห้ และเสียงสบถปะปนเป็นความโกลาหลราวกับวันสิ้นโลก!
ความแสบร้อนแล่นขึ้นจากฝ่ามือ! เปลวไฟไหม้ทะลุดินน้ำมันไปแล้ว กำลังเลียเล็มตัวเรือนโลหะของแฟลชไดรฟ์! ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้ฉันชักมือกลับโดยสัญชาตญาณ แฟลชไดรฟ์ที่กำลังไหม้หลุดจากมือ ลอยออกไปตกลงบนพื้นมันเยิ้มสกปรกดัง “แปะ”!