เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1 เผชิญหน้าเจ้าหน้าที่เทศกิจกับแฟนเก่า
ลมในคืนฤดูหนาวเหมือนมีดทื่อ ๆ นับไม่ถ้วนที่แช่น้ำแข็ง กรีดเลียพื้นผ่านตรอกแคบ ๆ ในชุมชนหมู่บ้านกลางเมือง พัดเศษกระดาษกับถุงพลาสติกมันเยิ้มบนพื้นให้ปลิวว่อน เกิดเป็นเสียงหวีดหวิวราวเสียงคร่ำครวญ อากาศปะปนไปด้วยกลิ่นควันฉุนจากถ่านอัดคุณภาพต่ำ กลิ่นเน่าเหม็นจาง ๆ จากท่อระบายน้ำ และ…กลิ่นหอมราคาถูกเพียงน้อยนิดที่ระเบิดออกมาเมื่อผงยี่หร่ากับพริกป่นถูกเปลวถ่านเลีย นั่นคือกลิ่นหอมจากสนามรบของฉัน หลินหว่าน
“สนามรบ” ของฉันอยู่ตรงลานว่างขนาดเท่าฝ่ามือตรงหัวมุมปากตรอก รถสามล้อเก่าขึ้นสนิมคันหนึ่งถอดกระบะท้ายออก แล้วดัดแปลงเป็นเตาปิ้งย่างอย่างง่าย ๆ ผ้าใบพลาสติกไม่กี่ผืนกับไม้ไผ่ไม่กี่ลำช่วยกันพยุงเพิงเล็ก ๆ ไว้กันลม หลังคาเพิงถูกลมกระชากจนส่งเสียงพึ่บพั่บ ราวกับพร้อมจะพังลงมาได้ทุกเมื่อ ถ่านในรางเหล็กวูบไหวสลัว ๆ ส่องให้เห็นมือทั้งสองข้างที่หนาวจนแดงของฉัน ข้อนิ้วบวมเป่งแล้ว มีรอยแตกเล็ก ๆ อยู่หลายแห่ง ถูกซอสกับคราบน้ำมันซึมซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทุกครั้งที่กำไม้เสียบก็เจ็บแปลบเหมือนถูกเข็มทิ่ม ฉันกัดฟันเอาหนวดหมึกที่เพิ่งทาน้ำมันไปไม่กี่ไม้กดลงบนตะแกรง เสียงฉ่าดังขึ้น ควันขาวลอยโขมง ผสมกับควันน้ำมันฟุ้งใส่หน้า ทำเอาคอคันจนอยากไอ