เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ตระกูลโอมาเอดะ
ความรู้สึกเหมือนร่างลอยเคว้งอยู่ชั่วขณะ ก่อนต้วนมู่จะปรากฏตัวขึ้นในห้องที่กว้างขวางอย่างยิ่ง เมื่อมองเห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบ เขาก็ไม่รู้สึกแปลกใจแม้แต่น้อย กลับรู้สึกว่าเป็นไปตามคาดเสียมากกว่า
ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือห้องนอนที่เรียกได้ว่า ‘หรูหราจนตระการตา’
ระดับความหรูหราพอ ๆ กับที่ต้วนมู่คาดไว้ เหมาะกับสไตล์เศรษฐีของโอมาเอดะเป็นอย่างดี โดยเฉพาะผนังหัวเตียงที่ประดับเพชรหลากสีจนเต็ม ใช้แทนภาพฝาผนังได้อย่างอลังการ ยิ่งถ่ายทอดคำว่า ‘เศรษฐี’ ออกมาได้อย่างถึงแก่น!!
เมื่อเทียบกันแล้ว ห้องนอนเล็กแสนคับแคบของต้วนมู่ที่มีรั้วเหล็กล้อมรอบ ก็เหมือนกรงหมาชัด ๆ
“ยืนเหม่ออะไรอยู่ล่ะ คนรับใช้ที่บ้านฉันน่าจะเตรียมมื้อกลางวันไว้แล้ว” โอมาเอดะพูดจบก็ผลักประตูห้องนอน แล้วเดินออกไปทันที
เห็นดังนั้น ต้วนมู่ก็รีบตามไป แม้เขาจะไม่ได้เข้ามาจากด้านนอก จึงไม่รู้ว่าตัวอาคารใหญ่โตแค่ไหน แต่แค่ดูจากห้องนอนก็พอจะจินตนาการขนาดของบ้านได้แล้ว ตามโอมาเอดะไว้จะดีกว่า จะได้ไม่หลงทาง
เมื่อต้วนมู่ออกจากห้องนอน เขาก็เดินตามโอมาเอดะผ่านโถงใหญ่ที่หรูหราอย่างยิ่ง มาถึงสวนที่หรูหราอย่างยิ่ง แล้วจึงมุ่งหน้าไปยังอาคารอีกหลังที่หรูหราอย่างยิ่ง…
ทุกสิ่งที่เห็นตรงหน้า ต้วนมู่ล้วนใช้คำว่า ‘หรูหรา’ อธิบายได้ ต่อให้เป็นส้วมก็ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายความมั่งคั่ง…
“เอ๊ะ ฮิชิโยะพาเพื่อนมาเที่ยวด้วยเหรอ?” เสียงหนึ่งดังมาจากนอกสวน