เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ความมีตัวตนอันประหลาด
ลูคอนไกฝั่งตะวันตก เขต 7 ชานเมือง
เขต 7 ฝั่งตะวันตกเป็นเขตลำดับต้นๆ ถึงจะอยู่ชานเมือง แต่ก็ยังมีถนนกว้างใหญ่ที่ทอดตรงไปยังเซเรเทย์
สองข้างถนนเป็นป่าทึบทอดยาวไปตามแนวสันเขา แนวสันเขาที่สุดขอบฟ้าเชื่อมต่อกับ ‘เขาปลาคาร์ปซ่อนตัว’ ในเขต 3 ฝั่งตะวันตก กลายเป็นเทือกเขากว้างใหญ่ที่โอบล้อมพื้นที่ทั้งห้าเขต ตั้งแต่เขต 3 ถึงเขต 7 ไว้
เทือกเขากว้างใหญ่ไพศาลนี้ แม้จะกว้างมาก แต่ปกติแล้วไม่ค่อยมีใครหลงทาง เพราะหลายเขตตั้งอยู่ในแอ่งกลางเทือกเขา แค่เดินลงที่ต่ำก็จะเจอเขตที่มีคนอาศัยอยู่ อีกทั้งในหุบเขายังมีไร่นาที่ถางพื้นที่ทำกันไว้มากมาย
ไร้สุ้มเสียงใดๆ มีเพียงสายลมแผ่วเบาพัดผ่านวูบหนึ่ง
พวกเขาปรากฏตัวบนทางเล็กข้างทุ่งนาริมเขา ทั้งสี่คนคือต้วนมู่และพวกที่รีบมาที่นี่ทันทีหลังได้รับข่าว
“ไอ้เด็กพวกนั้นเมื่อกี้ บอกว่าเป็นที่นี่งั้นรึ?”
มาดาราเมะ อิกคาคุมองดูทุ่งนาที่ผ่านการเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วงเสร็จสิ้นแล้ว พลางหัวเราะหึๆ: “ทัศนียภาพแบบนี้ชวนให้คิดถึงจริงๆ แฮะ หลายปีมานี้ ในเซเรเทย์แทบไม่ค่อยได้เห็นทุ่งนาที่เพาะปลูกเป็นพื้นที่กว้างขนาดนี้แล้ว”
“ฮะๆ แบบนี้ไม่ดีหรอกหรือ?”