เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ยิ่งมายิ่งเหมือนต้นฉบับเข้าไปทุกที (สองตอนรวมเป็นหนึ่ง)
“เฮ้อ ในที่สุดก็เสร็จเรียบร้อย”
ต้วนมู่ปัดฝุ่นบนหน้า แล้วยืนพยักหน้าอย่างพอใจอยู่หน้าบ้าน
“ต้วนมู่ ฝีมือเธอดีจริงๆ นะ” หญิงวัยกลางคนข้างๆ มองบ้านที่ดูใหม่เอี่ยมขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด แล้วก็ยิ้มดีใจ “มิน่าล่ะ พอเข้าหน้าหนาว เพื่อนบ้านของฉันถึงพากันมาจ้างเธอซ่อมบ้าน นั่งอยู่ในห้องก็รู้สึกได้ชัดเลยว่าอุ่นขึ้น”
[ค่าความสนิทของเอมิริ +3 ได้รับค่าประสบการณ์ 3 แต้ม]
“คราวนี้เด็กที่บ้านฉันคงไม่บ่นว่าหนาวแล้วล่ะ” เอมิริยิ้มอย่างมีความสุข “เธอยังไม่รู้สินะ ฉันมีลูกชายแล้ว เพิ่งตายมาเมื่อไม่นานนี้เอง เห็นเด็กคนนั้นครั้งแรก ฉันก็ชอบมากเลย”
หางตาของต้วนมู่กระตุกวูบ คำพูดนี้... ทำไมฟังดูทะแม่งๆ ชอบกล
แต่เขาก็เข้าใจว่าเอมิริหมายถึงมีเด็กคนหนึ่งที่เพิ่งมาอยู่โซลโซไซตี้ ถูกจัดให้มาอยู่บ้านเธอและกลายเป็นลูกชายของเธอ
“งั้นก็ยินดีด้วยนะครับ” แววตาของต้วนมู่ไหววูบอย่างประหลาด
พูดตามตรง...