เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 กลับมาเปิดกิจการ (สองตอนรวมเป็นหนึ่ง)
“อรุณสวัสดิ์”
ต้วนมู่นวดขมับที่ปวดตุบๆ พลางเดินออกจากห้องนอนช้าๆ
อุซึกิที่นั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์และกำลังดื่มนมสตรอว์เบอร์รีเงยหน้าขึ้น จู่ๆ ก็พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดระคนเสียดายว่า “อ๊า จริงๆ ด้วย น่าจะเลิกเหล้าให้เด็ดขาดไปเลยนะ!”
มุมปากของต้วนมู่กระตุก คำพูดที่กำลังจะหลุดออกจากปากพลันถูกกลืนกลับลงไป
“ต้องบ่นทุกเช้าเลย ทำไมนายไม่ไปซัดตัวเองตอนที่ดื่มเหล้าเมื่อคืนสักยกเล่า?” อุซึกิตบสมุดบัญชีในมือลงบนเคาน์เตอร์บาร์เสียงดังปัง แล้วพูดด้วยสีหน้ามืดมนว่า “เพิ่งหาเงินได้สองแสนแท้ๆ เจ้าคนบัดซบอย่างนายเมื่อวานซื้อเหล้าบวกกับแกล้ม กลับผลาญไปรวดเดียวเกือบสามหมื่นคัน!!”
“ว่าไง?? กะจะใช้ให้หมดภายในสัปดาห์เดียวเลยหรือไง? เงินเดือนที่ค้างฉันไว้สองเดือนนี่ไม่คิดจะจ่ายให้แล้วใช่ไหม?”
ต้วนมู่ได้ยินดังนั้นก็รีบยิ้มประจบ “จะเป็นไปได้ยังไงครับ ต่อให้เลิกเหล้า ผมก็ไม่มีทางค้างค่าจ้างคุณอุซึกิหรอก อยากได้เท่าไหร่ก็หยิบไปได้เลยครับ”
กว่าจะหาแม่สาวเฝ้าร้านได้สักคนไม่ใช่เรื่องง่าย ต้วนมู่ไม่อยากให้นางหนีไป อีกอย่างเขาก็ไม่ไว้ใจให้คนอื่นมาช่วยดูร้าน
“จริงสิ เมื่อวานมีรับงานอะไรเข้ามาบ้างไหม?”