บทที่ 14: หัวหน้าห้อง ฉันไม่โอเคนะ!

บทที่ 14: หัวหน้าห้อง ฉันไม่โอเคนะ!

ในวินาทีที่เหอเทาถูกหมัดซัดกระเด็นไปทั้งตัว สมองของเขาก็ว่างเปล่า

ไม่ใช่เพราะความเจ็บ

แต่เหมือนเขายังไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น

เชี่ย!

ไม่ใช่นาย...

เขาไถลตัวลงจากข้างกำแพง ใช้มือยันพื้น แววตาชั่วขณะหนึ่งเต็มไปด้วยความสับสน

กว่าจะตั้งสติได้ก็ผ่านไปอีกวินาที

“เดี๋ยวนะ... นายเป็นคนไร้ลำดับนะ!”

เสียงของเขาสูงขึ้นทันที แฝงความควบคุมตัวเองไม่อยู่ไว้อย่างชัดเจน