กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 13: นายก็คงไม่อยากให้เรื่องนี้รู้กันทั้งโรงเรียนหรอกใช่ไหม?
หลังจากคำพูดของหลินเอินจบลง อากาศรอบข้างก็ชะงักไปชั่วขณะ
วินาทีต่อมา เสียงหัวเราะที่พยายามกดให้เบาก็ดังระเบิดขึ้นรอบด้าน
“เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไร?”
“ตกลงใครกันแน่ที่เป็นไอ้โง่? วันนี้เขาลืมเอาสมองออกมาด้วยหรือไง?”
“ฮ่าๆๆ หลินเอิน นายคิดจริงๆ เหรอว่าตัวเองยังเป็นอัจฉริยะคนเดิมอยู่?”
บางคนถึงกับส่ายหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความเอือมระอา
“เมื่อก่อนยังคิดว่าเขาเป็นอัจฉริยะอยู่เลย ตอนนี้ดูแล้ว…ฉันคิดมากไปเองจริงๆ”
“พอไม่มีลำดับแล้ว คนเราก็เริ่มไม่ปกติหรือไง?”