กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 546 เทาเที่ยหวนคืน
“พวกเราไม่ได้...”
ฝูซีอ้าปาก คล้ายอยากจะบอกว่าตลอดครึ่งปีมานี้ใช่ว่าพวกเขาจะตัดขาดการติดต่อเสียหน่อย
แม้การกระตุ้นวิชาลับรวมจิตจะต้องสิ้นเปลืองพลังจิตเทวะ ทว่าพวกเขาก็ยังพอได้สนทนากันอยู่บ้างเป็นครั้งคราว
เว้นเสียแต่ไป๋หลี่ชางหมิงผู้อยู่แดนเหนือสุด ด้วยระยะทางที่ห่างไกลที่สุด ประกอบกับนิสัยกลัวการเข้าสังคม จึงไม่ค่อยได้เข้ามาร่วมพูดคุยกับพวกเขานัก
“ได้ยินเพียงเสียงจะพอได้อย่างไร”
ซีเสวียนซางกะพริบตา เอ่ยระบายความรู้สึกคนึงหาออกมาอย่างแผ่วเบา “ข้าอยากพบหน้าเจ้ามากกว่า”
“...ไปตามหาพวกเหยากวงก่อนเถอะ”
ฝูซีกระแอมเบาๆ