กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 545 ยุคสมัยอันรุ่งโรจน์
ฝูซีเดินทางกลับด่านมังกรครามเพียงลำพัง
ยามเดินผ่านเนินวีรชน นางก็หยุดฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว
เดิมทีคิดว่าซีเหลียนไหวจะมีความเคลื่อนไหวบางอย่าง ทว่านางรออยู่ครู่ใหญ่ กลับไม่มีปราณกระบี่เทียนเช่อตกลงมาจากฟากฟ้าเลยแม้แต่น้อย
ฝูซีสูดหายใจเข้าลึก เอ่ยปากถามขึ้นก่อนว่า "ผู้อาวุโสคาดเดาจุดประสงค์ที่แท้จริงของสมาคมฟื้นเซียนได้แล้วหรือ"
ลมหนาวพัดหวีดหวิว ภายใต้ราตรีอันเงียบสงัด บนเนินเขาที่ทอดยาวเป็นลอนคลื่นถูกฝังไว้ด้วยศิลาจารึกสีดำทมิฬต้นแล้วต้นเล่าอย่างหนาแน่น
เงียบสงบและอ้างว้าง
เสียงสายลมกู่ร้อง เสียงคร่ำครวญสะท้อนวนเวียนอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ราวกับเป็นเสียงคร่ำครวญอันโศกเศร้าที่ยังหลงเหลืออยู่ของเหล่าดวงวิญญาณวีรชนผู้พลีชีพในสนามรบ