0085

⬢⬢⬢

ตอนที่ 85 เจ้าอยากให้ข้าเรียกเจ้าว่าอะไรหรือ อาเสวียน?

ชุนอิงอุ้มดอกชุนอิงเดินมา

ดอกชุนอิงช่อนี้ในยามนี้ยังคงได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพลังวิญญาณของซีเสวียนซาง จึงยังไม่เหี่ยวเฉาและคงท่าทีผลิบานอยู่เช่นเดิม

นางนั่งลงบนกองฟาง หลุบตามองดอกชุนอิงในอ้อมแขน พลันเอ่ยขึ้นว่า "พี่ซาง ท่านสลายพลังวิญญาณไปเถิด"

ซีเสวียนซางไม่เข้าใจ "เพราะเหตุใดหรือ"

"เพราะว่าพวกเราไม่อาจพึ่งพาท่านไปตลอดอย่างไรเล่า"

ชุนอิงเอ่ยตามความจริง "ทั้งข้าและหลูเอ๋อร์ต่างไม่อยากเป็นเหมือนดอกชุนอิงช่อนี้ ที่หลังจากท่านจากไปแล้วก็ต้องเหี่ยวเฉาร่วงโรย"

หลูเอ๋อร์เม้มปากแล้วพยักหน้า

"เสวียนซาง ข้าหวงแหนช่วงเวลาที่พวกเราสามคนอยู่ด้วยกันมาก เจ้าอายุน้อยที่สุดแท้ๆ แต่กลับคอยดูแลพวกเรามาตลอด หลังจากเจ้าจากไป พวกเราต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีเต็มกว่าจะก้าวพ้นจากเงามืดแห่งการจากลาของเจ้าได้"