0084

⬢⬢⬢

ตอนที่ 84 อย่าได้ทำให้หน้านางต้องเสื่อมเสีย

สุดท้ายซีเสวียนซางก็ทนไม่ไหวจริงๆ ที่จัวซืออวิ๋นเอาแต่พูดยั่วโมโหใส่หน้าเขาอยู่ข้างหูไม่หยุด ถึงขั้นร้องเรียกเจียงอู๋ว่า "ท่านอาจารย์" ออกมาอย่างโจ่งแจ้ง

เขาแค่นหัวเราะหนึ่งเสียง คว้าคอเสื้อด้านหลังของจัวซืออวิ๋นขึ้นมา โยนเขาลงไปบนกระบี่ไล่วายุ แล้วเหินกระบี่บินตรงกลับไปยังหมู่บ้านลั่วโหยวทันที

"เจ้าเหินกระบี่ได้ด้วยหรือเนี่ย!!!"

จัวซืออวิ๋นส่งเสียงร้องตกตะลึง

ขณะที่ซีเสวียนซางนึกว่าในที่สุดเขาก็จะสงบปากสงบคำลงได้ จัวซืออวิ๋นกลับจุดประกายความฮึกเหิมขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เขากำหมัดแน่นแล้วเอ่ยว่า "ดูท่าข้าจะเกียจคร้านไม่ได้แล้ว มิฉะนั้นคงทำให้หน้านางซึ่งเป็นอาจารย์ต้องเสื่อมเสีย"

มือของซีเสวียนซางกระตุกวูบ เกือบจะโยนเขาลงไปจากกระบี่แล้ว