0005

⬢⬢⬢

ตอนที่ 5 กระบี่คืออาวุธที่คมกริบที่สุดในใต้หล้า

ฝูซีจึงอยู่ข้างกายซีเสวียนซางเช่นนี้เรื่อยมา

หมู่บ้านแห่งนี้มีชื่อว่าหมู่บ้านลั่วโหยว ซีเสวียนซางเป็นเด็กกำพร้า หัวหน้าหมู่บ้านลั่วโหยวเก็บเขาได้ในป่าเขา หัวหน้าหมู่บ้านไม่มีบุตรชายหรือบุตรสาว จึงเลี้ยงดูเขาประดุจลูกของตนเอง

ยามซีเสวียนซางออกจากบ้าน เขาจะใช้เศษผ้าพันห่อกระบี่เหิงชางสะพายไว้บนหลัง

การกระทำอันแปลกประหลาดนี้ดึงดูดความสนใจของชาวบ้านในหมู่บ้านลั่วโหยว ทว่าเขากลับเฉลียวฉลาด ไม่ได้เปิดเผยการมีอยู่ของฝูซีให้ผู้ใดล่วงรู้

"เสวียนซาง วันนี้ขึ้นเขาพาข้าไปด้วยสิ! ไม่อย่างนั้นท่านแม่เอาแต่บ่นข้าไม่หยุดแน่!"

คนที่เอ่ยปากคือลวี๋เอ๋อร์ นั่นก็คือเด็กที่ถูกเรียกว่า 'เจ้าลูกลา' เมื่อวานนี้ เด็กหญิงตัวน้อยหน้าตาน่ารักสดใสข้างกายเขาคือชุนอิง

ทั้งสองคนต่างเป็นเพื่อนเล่นของซีเสวียนซาง