กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 227 หนุ่มผมขาว
เด็กชายก้มหน้าลงต่ำสุดเท่าที่จะทำได้ หน้าเกือบจะจมลงไปในจานบนโต๊ะ
เขาไม่รู้ว่าทำไมทุกคนถึงต้องมองเขา เขาแปลกไปแค่ไหนกัน
ในสายตาคนอื่น เด็กคนนี้เหมือนกระต่ายขาวที่หลงเข้าไปในถ้ำหมาป่า อายและบริสุทธิ์
ดูเป็นเด็กมีมารยาท หน้าตาก็ดูดี แค่ผอมไปหน่อย
เซียวซู่ตักอาหารใส่ถ้วยเขาไปเป็นกองใหญ่ ยิ้มแล้วพูดว่า “กินเยอะ ๆ นะ”
สือซีกระซิบขอบคุณเบา ๆ
เวลาได้กินของอร่อย ดวงตากลมโตของเขาจะเป็นประกายวิบวับ
เขาไม่เคยกินข้าวอร่อยขนาดนี้มาก่อน
เยอะแยะไปหมด ล้วนเป็นของที่เขาเรียกชื่อไม่ถูก เหมือนกับที่เห็นในโทรทัศน์เป๊ะ ๆ