กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 225 กลับบ้านด้วยกัน
“เป็นอะไรไป?” เด็กหญิงเม้มริมฝีปาก แล้วขยับเข้าหาเขาอย่างเป็นมิตร
เธอขยับจากที่นั่งของตัวเองมานั่งที่ของเวินโย่ว ดวงตากลมโตจับจ้องเขาอย่างตั้งใจและอยากรู้อยากเห็น
สือซีรู้สึกประหม่า เขาหลุบคิ้วตาลง เงียบ ๆ ลูบมะเขือเทศเชอร์รีกลม ๆ ในกระเป๋า แต่ไม่ได้พูดอะไร
ชิงชิงฟุบลงบนโต๊ะ น้ำเสียงนุ่มนิ่ม
เธอค่อนข้างไวต่ออารมณ์ของคนอื่น แม้เด็กชายจะไม่ได้พูดกับเธอ แต่เธอก็รู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้เกลียดเธอ