กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 154 น้าชายเกิดมาก็ชอบยิ้ม
บ่ายสอง เซียวซู่ไปส่งชิงชิงที่โรงเรียน
เด็กหญิงเพิ่งตื่นพอดี เธอซบไหล่เขาอย่างงัวเงีย ขยี้ตาไปด้วย
หน้าประตูตระกูลเซียว
เซียวซู่อุ้มกระเป๋าเป้แมวน้อยออกมาจากบ้าน พอเห็นคนที่ยืนอยู่หน้าประตูก็พยักหน้าเล็กน้อย
“ให้คนขับรถไปส่งคุณกลับไหม” เขาถาม
จู้เสินฉวี่มีสีหน้าสงบนิ่ง บอกว่าไม่ต้อง
เขามีคนขับรถ โทรเรียกมาแล้ว
ชิงชิงที่ซบอยู่บนไหล่มองคุณอาแปลกหน้าคนนี้เพิ่มอีกสองสามครั้งด้วยความอยากรู้อยากเห็น
คุณอาคนนี้หน้าตาหล่อมาก แค่สีหน้าดูบึ้งไปหน่อย ทำให้ความรู้สึกสนิทสนมที่มีต่อรูปลักษณ์ของเขาลดลง