กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 เจ็ดวันแล้ว เหตุใดนางยังไม่มา?
ชาวบ้านที่รวมตัวกันอยู่หน้าประตูทยอยแยกย้ายกันไป
อวิ๋นเฉาเหยียนถอนหายใจโล่งอก แล้วเดินไปหาชายชรา “ขอบคุณท่านลุง”
ชายชราคลายคิ้วแล้วหัวเราะขึ้น
“หมออวิ๋น จำข้าไม่ได้แล้วหรือ? ขาข้างนี้ของข้า ท่านเป็นคนรักษาให้นะ!”
อวิ๋นเฉาเหยียนมองขาขวาที่เขาเดินกะเผลก แล้วพลันนึกขึ้นได้
หนึ่งสัปดาห์ก่อน นางเคยช่วยชายชราคนหนึ่งที่ตกจากหน้าผา ตอนตรวจดูพบว่ากระดูกต้นขาหัก อีกทั้งเสียเลือดมากจนอาจถึงแก่ชีวิต
อวิ๋นเฉาเหยียนทั้งฝังเข็มและใช้ไม้ดาม รักษาอยู่ตลอดบ่าย จึงดึงเขากลับมาจากประตูยมโลกได้ในที่สุด
ตอนนั้นร่างเขาเปื้อนเลือดไปทั่วจนแยกหน้าตาไม่ออก บัดนี้ดูมีชีวิตชีวาขึ้นมากแล้ว