กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 ข้าช่างสมควรตายจริง ๆ!
“สลับตัวหรือ? เป็นไปได้อย่างไร?”
อวิ๋นเฉาเหยียนส่ายหน้า ไม่คิดเลยว่าข่าวลือข้างนอกจะมีมากมายถึงเพียงนี้ เรื่องอะไรก็ยังเอาไปแต่งเติมกันได้
เถ้าแก่รีบกล่าวว่า “นั่นสินะ จวนโหวใหญ่โตเพียงนั้น ไม่มีทางทำพลาดเช่นนี้หรอก แต่ข้าได้ยินว่าคุณหนูรองของจวนโหวปกติไม่เคยออกจากบ้าน แม้แต่หน้าตาเป็นอย่างไรยังไม่มีใครรู้ คาดว่าคงไม่ใช่คนธรรมดาเช่นกัน เมื่อก้าวเข้าสู่จวนโหวก็ลึกราวมหาสมุทร ไม่ถูกผู้อื่นรังแก ก็ต้องไปรังแกผู้อื่น”
ไม่คิดเลยว่าเถ้าแก่จะมองเรื่องราวได้ทะลุปรุโปร่งจากมุมของคนนอก
ชาติก่อนอวิ๋นเฉาเหยียนถูกผู้อื่นรังแกจนหวาดกลัว ชาตินี้นางจึงอยากลองเลือกหนทางอีกสายหนึ่ง