กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 “ฉันแค่อยากเป็นปลาเค็ม พวกแกทำไมต้องบีบคั้นฉันด้วย”
น้ำโคลนอันเย็นเฉียบเอ่อท่วมหลังเท้า
พายุฝนกระหน่ำที่ตกลงมาอย่างกะทันหันในโลกเทพมิติสูงนี้ พกพาความบ้าคลั่งอันเป็นเอกลักษณ์ของพายุฝนฟ้าคะนองในฤดูร้อนแห่งโลกปัจจุบัน ซัดกระหน่ำลงบนซากปรักหักพังหยกขาวที่เกลื่อนกลาดกระจัดกระจาย
ลู่ฉือก้มตัวลง
มือข้างนั้นที่เปรอะเปื้อนไปด้วยโลหิตสีทองหม่นและคราบน้ำมันเครื่องสีดำ ยื่นลงไปในแอ่งน้ำขุ่นมัว
นิ้วมือทั้งห้าที่ข้อนิ้วเด่นชัด ค่อย ๆ หุบกำเข้าหากันทีละนิ้ว ทีละนิ้ว