เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 พระเอกคว้าตัวฉู่เทียนเจียวกลับมาในคราวเดียว อยากตายเหรอ หน่วยกิตนายยังเก็บไม่ครบเลยนะ
ฉู่เทียนเจียวเปรียบเสมือนกระสอบป่านโลหะขาดวิ่น กลิ้งไถลไปบนพื้นหยกแตกร้าวไกลกว่าสิบเมตร
ชนเสาไฟหยกขาวฮั่นหักสะบั้นไปสามต้นตลอดทาง ท้ายที่สุดก็ส่งเสียงดัง “แปะ” หน้าคว่ำลงแทบปลายรองเท้าหนังของหวังฝูกุ้ย
เจ้าอ้วนสะดุ้งโหยง ทองคำแท่งครึ่งก้อนที่เพิ่งแงะออกมาจากมือร่วงกระแทกพื้นจนเป็นหลุม เขาคว้าแผ่นเกราะตรงท้ายทอยที่ยังสภาพดีอยู่ของฉู่เทียนเจียวด้วยความลนลาน ลากถอยหลังไปสองเมตรประหนึ่งลากสุนัขตาย เพราะกลัวว่าอัสนีบนฟ้าจะผ่าลงมาพาลโดนตัวเองไปด้วย
กลางเวหา กลุ่มอัสนีมิติสูงที่หลงเหลือจากการถูกขัดขวางกระบวนการระเบิดตัวเองอย่างรุนแรงไร้ซึ่งทางระบาย จึงบิดเบี้ยวพองขยายอย่างบ้าคลั่งประหนึ่งลูกโป่งที่ถูกอัดลมจนเกินขนาด