เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 239 ฉู่เทียนเจียวกำราบมารแปรสภาพเป็นราชันธรรมสายฟ้า ตายตกไปด้วยกันกับเทพอัสนี (เทียม)
นิ้วกลางที่สะท้อนประกายโลหะเย็นเฉียบแข็งกร้าวชูเด่น ชี้ตรงไปยังทวยเทพผู้สูงส่งอย่างมั่นคงท่ามกลางประกายอาร์กสายฟ้าสีม่วงที่ร่ายรำเต็มท้องฟ้า
ใบหน้าของภาพฉายเทพอัสนีที่ถักทอขึ้นจากน้ำอัสนีมิติสูงพลันชะงักค้างทันที กลิ่นโอโซนในอากาศโดยรอบเข้มข้นจนแสบจมูก สายฟ้าคลุ้มคลั่งเหล่านั้นซึ่งเดิมทีรุนแรงพอจะฟาดฟันยอดฝีมือระดับทลายเขตแดนให้แหลกเป็นเถ้าถ่านได้ บัดนี้กลับแล่นเลี้ยวไปตามลวดลายโลหะผสมบนผิวของฉู่เทียนเจียว ก่อนจะอันตรธานหายไปเหมือนวัวดินจมลงสู่ทะเล ทั้งหมดถูกหัวใจจักรกลสีชาดที่เต้นกระหน่ำอยู่ตรงหน้าอกของเขากลืนกินไปจนสิ้น
หวังฝูกุ้ยนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ขากรรไกรแทบจะหล่นกระแทกแผ่นกระเบื้องหยกจนแหลกละเอียด
“เจ้าเด็กนี่... ทะเลปราณของเขาไม่ได้โดนหัวหน้าเตะกระจายไปแล้วเหรอ” เจ้าอ้วนดันแว่นกรอบทองที่เบี้ยวให้เข้าที่ ลูกตาเบิกค้างจ้องไปยังแผ่นหลังครึ่งมนุษย์ครึ่งจักรกลนั่น “แล้วนี่ทำไมถึงดัดแปลงกลายเป็นชาวไซเบอร์ตรอนไปได้ล่ะเนี่ย”