เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 197 เหรียญเกียรติยศสูงสุด! ผู้บัญชาการหลงคุกเข่าข้างเดียวคารวะท่านทรราช
อากาศภายในทางเดินราวกับถูกสูบความชื้นออกไปจนหมด แห้งผากจนแสบระคายคอ
ผู้มีอำนาจระดับสูงแห่งกองทัพหลายสิบนายที่ประดับดาวนายพลทอประกายระยิบระยับ ต่างพากันกลั้นหายใจอย่างพร้อมเพรียง ในวินาทีที่รองเท้าบู๊ตทหารสีดำคู่นั้นของลู่ฉือก้าวข้ามธรณีประตูออกมา
ไม่มีใครสักคนกล้าหายใจแรง
ชุดเครื่องแบบแม่ทัพสีทองหม่นที่ตัดเย็บขึ้นเพื่อเขาโดยเฉพาะชุดนั้น แนบกระชับพอดีราวกับเป็นผิวหนังชั้นที่สอง แผ่นหลังที่เหยียดตรง เส้นกรามที่เย็นชาคมกริบ ผนวกกับดวงตาคู่นั้นที่ยามปกติมักจะหรี่ลงครึ่งหนึ่ง ทว่ายามนี้กลับแผ่แรงกดดันอันเอื่อยเฉื่อยออกมาหลายส่วน ได้เหยียบย่ำทางเดินหอพักที่คับแคบทรุดโทรมแห่งนี้ จนบังเกิดความรู้สึกกดดันประหนึ่งครองใต้หล้าขึ้นมาอย่างชัดเจน
ลู่ฉือยกมือขึ้น ดึงกระดุมวินัยโลหะที่ติดแน่นอยู่ใต้ลูกกระเดือก คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
“เนื้อผ้านี่ผสมเส้นใยวัชระหรือยังไง รัดจนอึดอัดไปหมด” เขาเอียงศีรษะ น้ำเสียงแฝงความเกียจคร้านเหมือนคนยังไม่ตื่นนอน พลางเหลือบมองเซี่ยหนานจือที่อยู่ข้าง ๆ
เซี่ยหนานจือไม่ได้เอ่ยปาก