เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 แกล้งตายไม่ได้ผล เซี่ยหนานจือกัดลงบนไหล่ของเขาตรงๆ หนึ่งคำ
ฟูกที่นอนสปริงเก่าคร่ำคร่าลายสพันจ์บ็อบผืนนั้น ส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าดฝืดเคืองและน่ากระอักกระอ่วนออกมายาวเหยียด
ลู่ฉือสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ผ้าปูที่นอนข้างต้นขาทั้งสองฝั่ง ถูกหน้าแข้งคู่หนึ่งที่สวมรองเท้าบู๊ตทหารกดทับจนยุบตัวลงเป็นรอยลึกสองรอย
แสงแดดที่ส่องเฉียงเข้ามานอกหน้าต่างถูกบดบังจนมิด เงาดำร่างหนึ่งที่มีน้ำหนักตัวจริงๆ ทาบทับลงมาจากด้านบน ครอบคลุมร่างเขาทั้งร่างไว้ข้างใต้อย่างแน่นหนา
กลิ่นอายเฉพาะตัวที่ปนเปกันระหว่างควันปืนที่ยังไม่จางหาย กลิ่นหอมเย็นเยียบของไม้สนซีดาร์ และกลิ่นคาวเลือดจางๆ นั้น ราวกับตาข่ายที่ไร้ช่องลม ปิดคลุมลงมารอบทิศทาง
ลู่ฉือถึงขั้นสัมผัสได้ว่า เส้นผมยาวปนไอชื้นหลายเส้นทิ้งตัวลงมาจากด้านบน ปัดผ่านผิวเนื้อเปลือยเปล่าข้างลำคอของเขาอย่างแผ่วเบา ปลุกเร้าความชาแปลบและสั่นสะท้านที่ไม่อาจควบคุมขึ้นมาเป็นระลอก
ทิศทางของบทละครพังพินาศหมดแล้ว