เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 เผชิญหน้าการเค้นถามของดาวมหาวิทยาลัย พระเอกงัดไม้ตายก้นหีบ: แกล้งตาย!
คมดาบอันเย็นเยียบแนบชิดอยู่บนลูกกระเดือก ปลุกให้ขนลุกชันผุดขึ้นเป็นตุ่มละเอียดชั้นหนึ่ง
แม้ดาบถังที่หักสะบั้นจะสูญเสียตัวดาบไปครึ่งท่อน ทว่าคมดาบยังคงเฉียบคม ลู่ฉือสัมผัสได้ถึงไอเย็นระลอกแล้วระลอกเล่าที่แผ่ออกมาจากผิวโลหะ มันแทรกซึมไปตามแนวผิวหนัง แล้วพุ่งตรงเข้าสู่กระดูกสันหลัง
เขานั่งอยู่บนผ้าปูที่นอนลายสพันจ์บ็อบ สองมือยันแผ่นกระดานเตียงด้านหลังเอาไว้ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างยากลำบากคราหนึ่ง
“เถ้าแก่เนี้ย คุณเชื่อในวิทยาศาสตร์ไหม”
ลู่ฉือสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นของเซี่ยหนานจือที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดง สมองของเขาราวกับเครื่องยนต์เก่ากากที่ทำงานเกินกำลัง ฟันเฟืองเสียดสีกันจนแทบจะปะทุสะเก็ดไฟออกมา
เซี่ยหนานจือไม่เอ่ยคำใด ข้อมือที่กุมด้ามดาบกดลงต่ำเล็กน้อย