เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 เซี่ยหนานจือกำเสื้อคลุมที่ยังหลงเหลือไออุ่นของเขาไว้แน่น แววตามุ่งมั่นแน่วแน่
เฮลิคอปเตอร์ลำเลียงทหารหนักของกองทัพพิทักษ์ราตรีเจียงเฉิงร่อนลงจอดบริเวณรอบนอกมหาวิทยาลัยซิงหัวอย่างต่อเนื่อง ใบพัดปั่นมวลอากาศจนม้วนเกิดเป็นระลอกวายุคลั่ง พัดพาเศษฝุ่นและใบไม้แห้งบนซากปรักหักพังปลิวกระจายว่อนทั่วผืนฟ้า
บนลานสนาม เหล่าอาจารย์และนักศึกษาผู้รอดชีวิตจากมหันตภัยต่างกอดคอกันร้องไห้โฮ เปลสนามของหน่วยแพทย์ทหารวิ่งฝ่าไปมาท่ามกลางฝูงชน เสียงร้องขอความช่วยเหลือบาดหู เสียงฝีเท้าเร่งรีบกระชั้นชิด รวมถึงเสียงแซ่ซ้องสรรเสริญทวยเทพนิรนามพระองค์นั้นอย่างบ้าคลั่ง สอดประสานกลายเป็นห้วงทะเลแห่งความโกลาหล
ทว่าใจกลางความเดือดพล่านนี้ เซี่ยหนานจือกลับยืนนิ่งเงียบอยู่ข้างเสาโรมันที่หักโค่นต้นหนึ่ง