เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 158 ศึกสิ้นสุดพระเอกเผ่นแน่บ ทิ้งฝูงชนยืนงงเป็นไก่ตาแตก
ย้อนเวลากลับไปหนึ่งนาทีก่อนหน้า
มิติสูงเพิ่งจะระเบิดแตกกระจาย ฝนโลหิตเทพสีทองสายนั้นที่ส่องประกายแสงศักดิ์สิทธิ์วูบวาบกำลังโปรยปรายทะลุผ่านม่านเมฆลงมาเปาะแปะ
ลู่ฉือลอยนิ่งอยู่กลางเวหา สะบัดมือปัดเศษฝุ่นมิติที่ติดอยู่บนปลายนิ้วออกอย่างไม่ใส่ใจ
เขาหลุบตามองลงไปด้านล่างแวบหนึ่ง
เท่าที่สายตามองเห็น บนสนามของมหาวิทยาลัยซิงหัวที่พังทลายเป็นรูพรุนไปทั่วนั้น มีผู้คนคุกเข่าลงเป็นทิวแถวมืดฟ้ามัวดิน คณาจารย์และนักศึกษามากกว่า 3,000 คน รวมถึงอธิการบดีเฒ่าเว่ยหยวนและครูฝึกเหล็กโลหิตกู้ฉางเฟิงที่ปกติสูงส่งจนแตะต้องไม่ได้ ในยามนี้ต่างใช้สายตาคลั่งไคล้ดุจมองดูผู้สร้าง จ้องเขม็งมายังทิศทางที่เขาอยู่อย่างไม่กะพริบตา
หนังศีรษะของลู่ฉือพลันชาดิก ขมับเต้นตุบ ๆ สองที
แย่แล้วสิ เที่ยวนี้วางท่าอวดเก่งเกินเบอร์ไปหน่อย