เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 ฉีกกระชากกายาเทพสีชาด ท้องฟ้าโปรยปรายฝนโลหิตเทพสีทอง
“แคว้น——”
นี่ไม่ใช่เสียงฉีกผ้าขี้ริ้วขาดอย่างแน่นอน
เสียงนี้ทั้งฝืดเคืองและทึบหนัก ราวกับมีดทื่อขึ้นสนิมกำลังเลื่อยตัดปุ่มรากไม้โบราณ แฝงไว้ด้วยความรู้สึกเสียดสีทางกายภาพที่ชวนให้เสียวฟัน คลื่นเสียงไหลทะลักจากฟากฟ้าสูงหมื่นเมตรเทลงสู่พื้นดิน นักศึกษาจำนวนมากบนสนามฝึกซ้อมที่อยู่ใกล้ต่างพากันยกมืออุดหู โดยมีเส้นสายโลหิตละเอียดซึมออกมาตามซอกนิ้ว
ภายใต้การดึงทึ้งอันป่าเถื่อนของร่างเวททรราชสีทองหม่น ดวงตายักษ์สีชาดที่เคยวางก้ามไร้เทียมทานดวงนั้น ก็ถูกฉีกแยกออกเป็นรอยแยกคล้ายห้วงอเวจีจากกึ่งกลางอย่างดุดัน
เส้นประสาทตาที่เหนียวเหนอะหนะและหลอดโลหิตมิติสูงสีแดงเข้ม ถูกดึงรั้งจนตึงเปรี๊ยะกลางอากาศ ก่อนจะขาดสะบั้นลงทีละเส้น ๆ
เสียงคร่ำครวญโหยหวนอันน่าเวทนาของทวยเทพพลันหยุดชะงักลงทันใด
กายาเทพขนาดมหึมาที่แยกออกเป็นสองส่วนนั้น เมื่อปราศจากกฎเกณฑ์คอยพยุงไว้ ก็เปรียบเสมือนภูเขาเนื้อสองลูกที่ถล่มทลาย ร่วงหล่นลงสู่เหนือน่านฟ้าเมืองเจียง