เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 132 สภาพจิตใจของเซี่ยหนานจือเปลี่ยนไป มองพระเอกทีไรทำไมถึงหน้าแดงตลอด
หลินหว่านซิงยัดมันฝรั่งทอดแผ่นหนึ่งเข้าปาก แกล้งลากเสียงยาว ดวงตากลมโตคู่นั้นที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นกวาดสลับไปมาระหว่างแก้มแดงระเรื่อของเซี่ยหนานจือ กับลู่ฉือที่กำลังแย่งก้อนน้ำแข็งย่างกับเจ้าอ้วนอยู่ไม่ไกล
เซี่ยหนานจือราวกับแมวที่ถูกเหยียบหาง
เธอผุดลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน ใบหน้าที่เดิมทีปรากฏรอยแดงระเรื่อเพราะความหวั่นไหวแปลกประหลาดพลันถูกเคลือบคลุมด้วยชั้นเหมันต์อีกคราในพริบตา
“พูดเพ้อเจ้ออะไร ไฟแรงเกินไป ร้อนจนอึดอัดต่างหาก”
เซี่ยหนานจือทิ้งท้ายอย่างเย็นชา วางน้ำเก๋ากี้ในมือที่เริ่มเย็นชืดลงบ้างแล้วไว้บนขั้นบันได เธอไม่มองสีหน้าแบบ “ฉันเข้าใจน่า ฉันเข้าใจ” ของหลินหว่านซิงอีก และไม่มองผู้ชายข้างอ่างไฟที่หัวเราะเหมือนคนโง่คนนั้นเช่นกัน
เธอสาวเท้าก้าวลงจากอัฒจันทร์อย่างรวดเร็ว เรียวขายาวคู่นั้นก้าวเดินท่ามกลางความมืดด้วยจังหวะที่คล้ายกำลังหนีเตลิดเปิดเปิง