เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 ผู้บัญชาการหลงออกคำสั่งปิดปากระดับสูงสุด กองทัพทั้งมวลเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบ
เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวนี้ของหลงจ้านเทียนระเบิดก้องในระเบียงทางเดินที่เย็นเยียบและเวิ้งว้าง สั่นสะเทือนจนหลอดไฟกันระเบิดเหนือศีรษะกะพริบวูบวาบ
ฮั่วพั่วซานยืนทื่ออยู่กับที่เหมือนท่อนไม้
ผู้บัญชาการสูงสุดแนวป้องกันภาคเหนือผู้มีส่วนสูงเกินสองเมตรและเข่นฆ่าฝ่าเข้าออกคลื่นสิ่งมีชีวิตมารโดยไม่ขมวดคิ้วแม้แต่น้อยผู้นี้ ในเวลานี้บนใบหน้าหยาบกร้านที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นกลับเต็มไปด้วยความโง่งมและความสับสนอย่างชัดเจน
“มะ...ไม่ใช่ ผู้บัญชาการ”
ฮั่วพั่วซานเกาศีรษะโล้นเลี่ยน นิ้วมืออันหนาใหญ่ชี้ไปยังพายุหิมะที่โปรยปรายเต็มฟ้าด้านนอกประตูอย่างระมัดระวัง “คนที่ชื่อลู่ฉือนั่น ไม่ใช่แค่ทหารใหม่ไร้ประโยชน์พลังสายดำรงชีพระดับ F หรอกหรือ เมื่อครู่นี้ที่ใต้ก้นห้วงอเวจี เขายังน้ำมูกน้ำตาไหลกอดขาผม บอกว่าหากไม่ใช่เพราะผมร่วงลงมาจากฟ้าฟันวิหารพังทลาย เขาก็คงสิ้นชื่อไปแล้ว”