เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 เบื้องบนสั่นสะเทือน หลงจ้านเทียนบินด่วนสู่แดนเหนือสุดข้ามคืนเพื่อตรวจสถานที่เกิดเหตุ
“เพล้ง”
มือข้างนั้นที่ถือถ้วยชาจื่อซาไว้ตลอดเวลา แม้ยามเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตมารสิบล้านตนก็ยังมั่นคงดุจภูเขาไท่ซาน ทว่าในวินาทีที่ได้เห็นข้อมูลในรายงาน มันกลับคลายออกอย่างไร้ลางบอกเหตุ
ถ้วยชาล้ำค่าตกลงบนโต๊ะโลหะ น้ำชาร้อนลวกกระเซ็นใส่เครื่องแบบทหารฝ่ายสงครามสีดำอันเรียบกริบของหลงจ้านเทียน แต่จอมทัพเขตสงครามแห่งสหพันธรัฐหลงอวี่ท่านนี้กลับไม่ได้เช็ด ดวงตาคู่คมกริบดุจเหยี่ยวยังคงจับจ้องเขม็งไปยังข้อมูลการตรวจวัดบนจอภาพโฮโลแกรมที่ถูกทำเครื่องหมายสีแดงตัวหนาไว้หลายบรรทัดนั้น
[การลบล้างทางกายภาพโดยสมบูรณ์... อุณหภูมิตกค้างคงที่อยู่ที่ราวเจ็ดสิบห้าองศา...]
[ผ่านการเทียบสเปกตรัม พบโครงสร้างโมเลกุลของเก๋ากี้ชั้นเลิศแห่งหนิงเซี่ยในปริมาณเล็กน้อย...]
“ฮั่วพั่วซาน นายอยู่แดนเหนือสุดนานเกินไปจนสมองโดนพายุหิมะแช่แข็งไปแล้วหรือไง”