กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 ประกายดาบขวางกั้นสามหมื่นลี้ ดาบเดียวฟันขาดโดมวิหารเหมันต์นิรันดร์
ไม่มีการคำรามก้องสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน และไม่มีคลื่นเสียงกระแทกที่ฉีกกระชากเวหา
การตวัดเบาหวิวของลู่ฉือครั้งนี้ ปล่อยตัวตามสบายราวกับตื่นกลางดึกมาปัดแมลงบินที่เกาะบนมุ้ง
ทว่าในชั่วพริบตาที่ดาบยาวกึ่งโปร่งแสงซึ่งบีบอัดขึ้นจาก [กฎเกณฑ์แห่งการทำลาย] บริสุทธิ์กับพายุแห่งมิติได้ตวัดผ่านสุญตาเหนือศีรษะของเขา
“บัซ——”
ประกายดาบสีทองหม่นสายหนึ่ง ลอกหลุดแยกตัวออกมาจากคมดาบสุญตานั้น
ตอนแรก มันยาวเพียงจั้งเศษ ราวกับไม้ขีดก้านหนึ่งที่ถูกจุดขึ้นที่ก้นห้วงอเวจีอันมืดมิด ริบหรี่เสียจนดูเหมือนจะถูกคลื่นคลั่งสิ่งมีชีวิตมารที่เทกระหน่ำลงมาเหนือศีรษะดับมอดได้ทุกเมื่อ