เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 พระเอกอายจนแทบเอาเท้าจิกพื้น รู้แบบนี้ตอนนั้นไม่โพสท่าเบียวๆ ดีกว่า
ลูกแก้วแสงเย็นภายในถ้ำน้ำแข็งกะพริบไหวสลัว ทอดเงาที่ซ้อนทับกันของทั้งสองลงบนผนังน้ำแข็งที่มีภาพวาด “วีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่”
ดวงตาสีฟ้าเยือกแข็งคู่นั้นของเซี่ยหนานจือที่เอ่อล้นด้วยม่านน้ำตา อยู่ห่างจากปลายจมูกของลู่ฉือไม่ถึงสิบเซนติเมตร นิ้วมือของเธอที่กระชากคอเสื้อยืดของลู่ฉือออกแรงจนข้อนิ้วขาวซีด ความยึดติดที่ต้องการคำตอบอย่างไม่คิดชีวิต ราวกับจะเผาหน้าของลู่ฉือให้เป็นรู
“นายบอกฉันมาตามตรง……นายกับเขา มีความสัมพันธ์อะไรกันแน่?!”
แผ่นหลังของลู่ฉือแนบชิดกับผนังหินอันเย็นเฉียบ ถูกบีบให้ต้องสัมผัสถึงลมหายใจอันกระชั้นถี่ของหญิงสาว
ตอนนี้ไม่เพียงแค่นิ้วเท้าของเขาจะจิกเกร็งจนแทบขุดห้องชุดสามห้องนอนสองห้องนั่งเล่นในรองเท้า เขายังอยากจะใช้มือเปล่าขุดเพนต์เฮาส์สี่ห้องนอนสองห้องน้ำบนผนังน้ำแข็งแห่งนี้ตรงนั้น แล้วฝังตัวเองลงไปให้มิดชิดเสียด้วยซ้ำ
ยอมรับงั้นเหรอ?
ล้อเล่นระดับจักรวาลมิติสูงอะไรกัน!