เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 แย่ละ ยัยผู้หญิงคนนี้เล็งร่างดอกไม้งามประจำมหาวิทยาลัยไว้ คิดจะยึดร่างงั้นเหรอ!
ลำแสงเทพนำทางสีน้ำเงินเร้นลับสายนั้นเปรียบเสมือนโซ่ตรวนที่มิอาจดิ้นหลุด พันธนาการร่างของเซี่ยหนานจือไว้อย่างแน่นหนา
เรือนผมสีขาวดุจน้ำตกของเด็กสาวปลิวสะบัดอย่างบ้าคลั่งอยู่กลางเสาลำแสง เธอพยายามอย่างสุดกำลังเพื่อโคจรต้นกำเนิดธาตุน้ำแข็งภายในกาย ทว่าพลังวิญญาณอันไพศาลที่เพิ่งได้รับการฟื้นฟูจาก “บัวหิมะเหมันต์” จนกระทั่งเฉียดเข้าใกล้ธรณีระดับเอสอยู่รำไรนั้น เมื่ออยู่เบื้องหน้ากฎเกณฑ์ที่แท้จริงของเทพมิติสูง ก็กลับคล้ายดั่งผืนน้ำนิ่งที่ถูกแช่แข็ง ไม่อาจก่อให้เกิดระลอกคลื่นได้แม้เพียงเสี้ยวเดียว
ภาชนะยึดร่าง
ใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากคมมีดของฮั่วพั่วซานบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวังถึงขีดสุด ขาทั้งสองข้างของเขาจมลึกลงไปในน้ำแข็งแข็งบนกำแพงเมือง ดาบสังหารม้าขนาดหนักเล่มนั้นถูกเขาบีบจนส่งเสียงดังลั่น
เขารู้ดีว่าสิ่งนี้หมายถึงอะไร