เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 97 ดวงตาในส่วนลึกของพายุหิมะ ชายตาของเทพธิดาเหมันต์
อุณหภูมิของมือนั้น ท่ามกลางความหนาวเหน็บน่าสะพรึงของศูนย์สัมบูรณ์ ช่างดูไม่เข้ากับสถานการณ์เอาเสียเลย ทว่ากลับเผด็จการจนทำให้คนไม่อาจปฏิเสธได้
รูม่านตาของเซี่ยหนานจือที่เดิมทีเริ่มพร่าเลือนสลายตัว ภายใต้การกระตุ้นของความอบอุ่นคงที่เจ็ดสิบห้าองศาที่ไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายตามเส้นลมปราณตรงหัวไหล่นี้ ก็หดเกร็งลงอย่างฉับพลัน แรงกดดันเทพเจ้ามิติสูงที่ราวกับจะแช่แข็งดวงจิตวิญญาณให้แหลกละเอียดนั้น ในวินาทีที่สัมผัสกับอุณหภูมินี้ ก็ประหนึ่งหิมะน้ำแข็งพานพบกับทั่งตีเหล็กที่ร้อนลวก ส่งเสียง “ซี่” แผ่วเบาหนึ่งครา ถูกตัดขาดสกัดกั้นไว้ภายนอกร่างกายของนางอย่างเด็ดขาด
บนแก้มของนางที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเหมันต์ กระทั่งเริ่มมีโลหิตซึมออกมา ในที่สุดก็ฟื้นคืนสีเลือดฝาดที่ควรเป็นของคนเป็นกลับมาได้เสี้ยวหนึ่ง
“เถ้าแก่เนี้ย คุณทำแบบนี้มันค่อนข้างไร้คุณธรรมยุทธ์ไปหน่อยนะ ตกลงกันไว้ชัด ๆ ว่าคุณจะปกป้องข้า ไหงตอนนี้กลายเป็นคุณจะให้ข้าเก็บศพให้แทนไปได้ล่ะ”