เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 แฟ้มเอกสารเมื่อสิบปีก่อน โค้ดเนมในอดีตของชายผู้นั้น
ลู่ฉือก้มหน้าจ้องมองภาพถ่ายที่เต็มไปด้วยสัญญาณรบกวนภาพนั้น กระดาษอัดรูปรุ่นหยาบส่งเสียงบิดเบี้ยวแผ่วเบาอยู่ใต้ปลายนิ้วของเขา
ศึกครั้งนั้นที่วิหารกุยซวีเมื่อสิบปีก่อน เขาสังหารได้อย่างหมดจดเกินไป ทั้งดวงจิตวิญญาณรวมถึงกรรม ล้วนถูกเพลิงขาวเผาผลาญจนกลายเป็นอนุภาคสุญตาขั้นดั้งเดิมที่สุด การลบล้างในระดับนี้ ต่อให้เป็นเทพหลักตนนั้นที่อ้างว่าสามารถควบคุมการเวียนว่ายตายเกิดแห่งสังสารวัฏจะลงมือด้วยตนเอง ก็ไม่มีทางปะติดปะต่อแม้แต่เศษเล็บที่สมบูรณ์ออกมาได้เลยอย่างแน่นอน
ทว่ายามนี้
ร่างไร้เศียรที่สวมใส่เกราะหนักทองแดงและขี่ม้ากระดูกตัวนี้ กลับปรากฏขึ้นในเขตต้องห้ามเหมันต์แห่งแดนเหนือสุดจริง ๆ
“นอกจากว่า...”
ในดวงตาสีอำพันคู่นั้นของลู่ฉือ ลำแสงสีทองเริ่มส่องประกายวูบวาบจาง ๆ “พวกเต่าหดหัวไม่กี่ตัวที่หลบอยู่ส่วนลึกสุดของวิหารเทพในตอนนั้น ไม่เพียงแต่ยังไม่ตายกันหมด แต่กลับพบวิธีบางอย่างในการหลีกเลี่ยงกำแพงกั้นมิติสูง พวกมันกำลังคืนชีพผ่านร่างศพ หรือกระทั่งกำลังใช้กฎระเบียบพื้นถิ่นของดาวเคราะห์สีน้ำเงิน เพื่อหลอมสร้าง ‘พรเทพ’ เหล่านั้นที่ถูกข้าฟันทำลายไปใหม่หรือ”
หากเป็นเช่นนั้นจริง เรื่องราวก็ชักจะน่ารังเกียจขึ้นมาบ้างแล้ว