กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 อีกาโลหิตกำเริบเสิบสานถึงขีดสุด จนกระทั่งเขาเตะกระติกน้ำเก็บอุณหภูมิของลู่ฉือคว่ำ
“ไปตายซะเถอะ! พวกมดปลวก!”
ลำคอแหบแห้งราวกระดาษทรายขัดของอีกาโลหิตระเบิดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่งออกมา
เขาตวัดแขนขวาข้างเดียวที่ยังสมบูรณ์อย่างแรง หอกสั้นสีชาดที่ลอยนิ่งอยู่บนฝ่ามือพลันบีบอัดกลายเป็นลำแสงโลหิตบาดตา ฉีกกระชากอากาศ พุ่งตรงไปยังกลางหลังของเฒ่าเฉินที่คุกเข่าอยู่บนพื้น พร้อมกลิ่นคาวชวนคลื่นไส้และเสียงแหวกนภาแห่งความตาย
การโจมตีนี้แม้เทียบไม่ได้กับหอกโลหิตยาวหลายสิบเมตรก่อนหน้า ทว่าใช้จัดการคนไร้ค่าที่พลังชีวิตเหือดแห้งจนยืนไม่ไหว ย่อมเหลือเฟือเกินพอ
เซี่ยหนานจือหลับตาลงอย่างสิ้นหวัง นางถึงกับได้ยินเสียงหวีดหวิวจากการกวัดแกว่งเคียวของเทพมรณะ
ทว่า