เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 39 อานุภาพหมัดที่หลงเหลือของระดับค้ำจุนแผ่นดิน! ตาแก่คนนี้ในอดีตก็เป็นตำนานคนหนึ่งเหมือนกัน
กลิ่นอายนั้นไม่ได้จัดอยู่ในระบบพลังพิเศษใด ๆ ที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบัน
นั่นคือเจตจำนงมรรคยุทธ์ที่บริสุทธิ์จนถึงขีดสุด เป็นอานุภาพสะกดขุนเขาธาราที่ตกตะกอนลงมาหลังผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายนับครั้งไม่ถ้วน ใช้เรือนร่างเนื้อหนังบุกชนจนกฎเกณฑ์ของทวยเทพในเขตต้องห้ามแหลกสลายลงไปจริง ๆ
ฝ่ามืออันแห้งกรังของเฒ่าเฉินกำแน่นอย่างฉับพลัน
“กร๊าก!”
หอกโลหิตชาดระดับ S เล่มนั้นที่ทำให้เซี่ยหนานจือบาดเจ็บสาหัสและซัดเจ้าอ้วนจนกระเด็นปลิว ในอุ้งมือของเขากลับเป็นเหมือนแท่งบิสกิตเปราะบาง แตกกระจายกลายเป็นเศษละอองแสงสีเลือดปลิวว่อนเต็มท้องฟ้าในชั่วพริบตา
“พรวด——”
อีกาโลหิตที่อยู่กลางเวหาโดนผลสะท้อนกลับของต้นกำเนิดจนกระอักเลือดสีดำออกมาคำหนึ่ง ดวงตาปลาตายคู่นั้นของมันเบิกกว้างดั่งกระดิ่งทองแดง น้ำเสียงแปร่งแหบพร่าด้วยความหวาดกลัว “ระดับค้ำจุนแผ่นดินงั้นเหรอ?! เป็นไปได้ยังไงกัน! เมืองเจียงจะมีสัตว์ประหลาดระดับค้ำจุนแผ่นดินตนหนึ่งซ่อนตัวอยู่ได้ยังไงกัน!”
ไม่ใช่แค่อีกาโลหิตเท่านั้น