เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 การหยั่งเชิงของอธิการบดีเว่ยหยวน แผ่นหลังของเจ้าหนูคนนี้ดูคุ้นตาพิกล
“หรือว่าเฒ่าชราผู้นี้จะคิดมากไปเองจริง ๆ ตัวตนที่โดดเด่นสะเทือนฟ้าดินระดับนั้น จะตกอับถึงขั้นมายืนยิ้มโง่ ๆ ให้ซี่โครงหมูไม่กี่ชิ้นได้อย่างไร”
เว่ยหยวนละสายตากลับมา มองดูมหาวิทยาลัยช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงนอกหน้าต่างกระจกเต็มบาน นิ้วมือลูบไล้ขอบกาชาจื่อซาเบา ๆ สองครา เขาทอดถอนใจแล้วหันไปกวักมือเรียกผู้ช่วยที่อยู่ด้านหลัง
“ไป เรียกนักศึกษาที่ชื่อลู่ฉือคนนั้นมาที่ห้องทำงานฉันคนเดียว บอกว่าฉันเรียกเขามาดื่มชา”
สิบนาทีต่อมา
ตึกอำนวยการสูงสุดของมหาวิทยาลัยซิงหัว ห้องอธิการบดีบนชั้นบนสุด
ลู่ฉือถือกล่องซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานที่ยังกินไม่ทันหมด สวมรองเท้าแตะคีบ เดินเอื่อยเฉื่อยเข้ามา เขากวาดตามองห้องทำงานอันโอ่โถงหรูหราแห่งนี้ สายตาหยุดนิ่งอยู่ที่จานขนมสไตล์ซูโจวอันประณีตหลายจานบนโต๊ะน้ำชาไม้พะยูงนานถึงห้าวินาทีเต็ม