เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 ฉันไม่ได้ลงมือจริง ๆ นะ เขาเอาเท้าซ้ายสะดุดเท้าขวาตัวเองล้มเองต่างหาก
เท้าซ้ายที่สวมรองเท้าแตะคีบขาดรุ่งริ่งข้างนั้น ดูเหมือนจะเซถลาเพราะตกใจสุดขีด ทว่าในเสี้ยววินาทีวิกฤต กลับขวางอยู่ตรงจุดวางเท้าขวาของเด็กหนุ่มผมแดงอย่างน่าอัศจรรย์
ในขณะเดียวกัน นิ้วก้อยมือขวาของลู่ฉือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ ก็กระดิกเบา ๆ อย่างแทบสังเกตไม่เห็น
ไม่มีใครมองเห็น
ในวินาทีนั้นเอง พื้นผิวแท่นประลองโลหะผสมใต้เท้าของเด็กหนุ่มผมแดงซึ่งมีพื้นที่ไม่ถึงสิบตารางเซนติเมตร ก็ถูกพลังแห่งกฎเกณฑ์ชั้นหนึ่งที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า บังคับแก้ไขแรงเสียดทานทางกายภาพให้กลายเป็นศูนย์อย่างสัมบูรณ์
“ฟู่ว——!”
หมัดเพลิงขนาดเท่ากระสอบทรายพัดพาเอาไอร้อนระอุ เฉียดปลายจมูกของลู่ฉือผ่านไปอย่างหวีดหวิว คลื่นลมหมัดพัดจนผิวหน้าของลู่ฉือที่เต็มไปด้วย “ความตื่นตระหนก” สั่นระริก
วินาทีถัดมา